هر کسی کابوس می بیند؛ با ترس از خواب می پرد، در رختخواب می نشیند، قلبش بشدت می زند و پیشانی اش عرق می کند. اگر بچه کوچکی باشد، واقعاً می ترسد، اما با رفتن کابوس، فقط تعجب می کند و به فکر می افتد که چگونه مانع تکرار آن شود. به احتمال زیاد این کابوس دیدن ناشی از تنش روانی است یا شاید از عارضه جانبی قرص فشار خون باشد.
روان شناسان و متخصصان خواب، در مورد اینکه خواب دیدن بازتاب اختلالات هیجانی است، توافق کامل ندارند. بعضی می گویند، نتیجه فعالیتهای امواج پراکنده مغزی است که مغز در حال خواب می خواهد آنها را منظم کند. برخی هم چیزهای دیگری را - مثل تأثیرات قدیمی، ترس و هوس سرکوب شده و پاسخ های نمادین گ در آن می بینند. عده ای نیز به چیز بینابین اینها اعتقاد دارند. حیوانات هم خواب می بینند، ولی ما نمی دانیم آن را چگونه تجزیه و تحلیل می کنند.
با این همه، افراد تحت تنش روانی بیشتر دچار کابوس می شوند. کابوس مانند حملات اضطراب به هنگام خواب است و علامت یک بیماری نیست.
- درمان کابوس دیدن
خود را نگران نکنید. کابوس معمولاً نشانه ای از یک بیماری یا اختلال روانی نیست.
خیال کودکان را راحت کنید. به کودکی که دچار کابوس شده و ترسیده است، اطمینان دهید که چیزی نشده و فقط خواب دیده است. کودکان نمی توانند بخوبی تفاوت بین واقعیت و کابوس را تشخیص دهند. بنابراین، بد نیست که جلو چشمانشان رختخواب و اتاق را وارسی کرده و به آنها نشان دهید که در جای امنی هستند.
بسیاری داروها می توانند شدت، مقدار و نوع رؤیای خواب را تغییر دهند. اولین کار برای فرد دچار کابوس کنترل داروهای مصرفی اوست. تعدادی داروهای ضد فشار خون و تقریباً تمام داروهای بیماری پارکینسون فعالیت هنگام خواب را افزایش داده و باعث دیدن کابوس می شوند. اگر چنین دارویی می خورید و دچار کابوس می شوید، این موضوع را به پزشک اطلاع دهید.
پزشکان برای رفع کابوس دیدن معمولاً داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای تجویز می کنند. اما این داروها فقط برای کسانی لازم است که کابوس زندگی، آنان را به هم ریخته است. متخصصان خواب با این داروها موافق نیستند؛ چون اینها مرحله حرکات سریع چشم را در هنگام خوابیدن کم می کنند و شما اصلاً خواب نمی بینید. استفاده از این داروها مثل شکار گنجشک با مسلسل است.
کابوستان را بازنویسی کنید. وقتی خواب ناراحت کننده ای دیده اید یا کابوستان تکرار می شود، خودتان آخر داستان را در بیداری تغییر دهید. با تکرار تمرین خواب تغییر یافته در طی روز وقایع وحشتناک آن را عوض می کنید و شب مغز این تغییرات را در خواب خود اعمال می کند.
مشکلتان را بازگو کنید. کابوس ممکن است نشان دهنده وجود ناراحتی های هیجانی حل نشده باشد. ببینید مشکلتان چیست و آن را با یک دوست همکار، یا روان پزشک در میان بگذارید.
- بختک
ولی چه باعث می شود که شما (یا بیشتر کودکتان) نصف شب جیغ بکشید؟ آیا این هم نتیجه کابوس است؟ به احتمال زیاد نه. این حالت که «بختک» نام دارد، اغلب با کابوس دیدن اشتباه می شود و گرچه شبیه به هم هستند، اما کاملاً متفاوتند.
فرد دچار بختک حتی خواب هم نمی بیند. بختک شبیه راه رفتن در خواب است؛ چون هر دو در مرحله خواب عمیق و بدون خواب دیدن روی می دهند.
بر خلاف کسی که کابوس دیده است، فرد دچار بختک بیدار نمی شود. در واقع، بیدار کردن او مشکل است و وقتی بیدار شود، به یاد نمی آورد چه چیزی باعث ترس او شده یا حتی نمی داند که فریاد کشیده است.
بختک بخشی از فرایند بلوغ در نوجوانان است و اغلب اتفاق می افتد. بهترین کار این است که او را به آرامی دوباره در رختخواب بخوابانید.
اگر بختک به حد خطرناکی برسد و باعث سلب آرامش دیگران شود، پزشک با تجویز دارو یا رفتار درمانی، او را تحت کنترل در می آورد.
دیدن خوابهای بد به قدری زیاد یا آزاردهنده است که مانع خواب کافی می شود.
محققان انگلیسی دریافتند، ورزش کردن در فضای سبز مانند پارک برای سلامت ذهنی مفیداست. به گزارش «CNN» بررسی روی بیش از هزار داوطلب که به ورزش کردن در فضای سبز پرداختند، نشان داد ۵ دقیقه اول با بهبود خلقی و عزت نفس به ویژه در افراد جوان همراه بود. این بررسی روی فعالیت های متفاوتی مانند پیاده روی، دوچرخه سواری، اسب سواری، باغبانی، کشاورزی و ماهی گیری انجام شد. محققان می گویند به طور کلی افراد غیرفعال، تحت استرس و بیماری ذهنی بیشتر از دیگران از ورزش کردن در فضای سبز بهره می برند.به عنوان مثال، کارفرما باید کارمندانی را که در محیط کاری پراسترس قرار دارند به پیاده روی در نزدیک ترین پارک به هنگام ساعت ناهار تشویق کند تا سلامت ذهنی آن ها تضمین شود. ورزش کردن در مجاورت رودخانه و استخر نیز تاثیر زیادی بر سلامت روانی دارد.
با ادامه آن در واقع این عمل به یک عادت تبدیل میشود و به بخشی از زندگیتان بدل خواهد شد. شاید ابتدا حتی فکر کردن راجع به یک تغییر بزرگ و انجام هر روزه آن برای باقی عمر، خستهکننده به نظر برسد؛ اما اگر آن کار را 30 روز پی در پی انجام دهید، کمکم این عادت در شما نهادینه میشود. البته برای به نتیجه رسیدن، نیاز به نظم، انضباط و تعهد دارید. شاید 30 روز طولانی به نظر برسد، اما مطمئن باشید که طی همین مدت چیزهای زیادی یاد میگیرید و قادر هستید از عهده آن برآیید. حال اگر واقعا این 30 روز را با موفقیت سپری کنید، چه رخ میدهد، ابتدا آن عمل را به عنوان یک عادت خواهید پذیرفت و پیشرفت در آن برایتان خیلی راحتتر از اول کار خواهد بود. دوم این که عادات بد قدیمی خود را طی این زمان خواهید شکست. سوم این که طی این 30 روز اعتماد به نفس لازم برای آغاز و ادامه هر کاری را پیدا خواهید کرد و چهارم این که خواهید فهمید قادر به گرفتن هر تصمیم بلندمدتی هستید. با گذراندن این 30 روز، امکان همیشگی کردن عادت در شما افزایش مییابد. حتی اگر احساس میکنید که این مدت برای دائمی و پایدار کردن عادات در شما کافی نیست، میتوانید آن را تا 60 یا 90 روز ادامه دهید. هرچه زمان تکرار آن کار را افزایش دهید، عادت جدید در زندگی شما بهتر جا باز کرده و دائمیتر میشود.
فایده دیگرش این است که طی این 30 روز میتوانید عادتهای جدیدی را که کاملا مطمئن نیستید برای زندگیتان خوب است یا نه آزمایش کنید. مثلا فرض کنید میخواهید یک رژیم غذایی جدید را آغاز کنید؛ اما نمیدانید که این رژیم نتیجه لازم را برایتان دربر دارد یا نه. با به کارگیری 30 روزه این رژیم غذایی و ارزیابی مداوم آن میتوانید به میزان مفید بودن آن پی ببرید و تصمیم به ادامه یا قطع آن بگیرید. روش انجام 30 روزه هر کار بهترین روش برای ایجاد عادات روزمره به نظر میرسد. مثلا از این روش میتوان در ایجاد عادات زیر استفاده کرد:
- ترک تماشای تلویزیون
- آشنا شدن با یک فرد جدید در هر روز و آغاز گفتگو با یک غریبه. این کار باعث افزایش ارتباطات اجتماعی شما میشود.
- هر روز بعدازظهر، بیرون رفتن؛ هر بار به جای جدیدی بروید و کار تازهای انجام دهید تا یک ماه بهیادماندنی داشته باشید.
- هر روز 30 دقیقه را صرف تمیز و مرتب کردن خانه یا محل کار خود کنید. در کل این 30 روز، این کار تنها 15 ساعت از وقت شما را میگیرد.
- هر روز یک ساعت درباره موضوعی که دوست دارید، مطالعه کنید.
- هر روز 30 دقیقه نرمش کنید.
- سیگار، نوشابه یا تنقلات بیخاصیت یا هر عادت غذایی ناسالم را ترک کنید.
- هر روز به یکی از دوستان، آشنایان و اقوام زنگ زده و لااقل صله ارحام را به صورت تلفنی به جای آورید
استرس و اضطراب گاه و بی گاه از مضرات زندگی مدرن امروزی است. اما افرادی که دارای استرس دائم و مزمن هستند و به دلیل نوع شغل و یا سبک زندگی مدام تحت تاثیر هورمون استرس می باشند، علائم ویژه ای از خود بروز می دهند.
به گزارش سلامت نیوز ، از جمله این علائم عبارتند از 1- سردرد های آخر هفته: کاهش ناگهانی استرس باعث سردردهای میگرنی می شود. 2- گرفتگی های عضلانی وحشتناک در دوران قاعدگی: زنانی که تحت استرس های مزمن هستند دوبرابر زنان دیگر دچار این عارضه می شوند و این امر به دلیل عدم توازن هورمونی اتفاق می افتد. 3- دهان درد: زخم و درد فک می تواند نشانه دندان قروچه رفتن باشد که معمولا در هنگام خواب اتفاق می افتد و تحت تاثیر ا سترس تشدید می شود. در این حالت بهتر است به دندانپزشک مراجعه کنید. 4- خواب های عجیب و غریب: خواب ها معمولا جنبه مثبت دارند و همین امر سبب می شود که بعد از بیداری احساس بهتری داشته باشیم. اما افرادی که تحت استرس هستند در طول خواب مدام از خواب می پرند و روند خواب آنها دچار اشکال است. خواب خوب و با کیفیت خوابی است که 7 الی 8 ساعت بی وقفه صورت گیرد . 5- خونریزی لثه : افرادی که تحت استرس هستند بیش از دیگران در معرض ابتلا به بیماری های لثه خواهند بود. افزایش مدام هورمون استرس- کورتیزول – باعث ضعف سیستم ایمنی گشته و اجازه می دهد که باکتری ها به لثه آسیب وارد کنند. 6- افزایش جوش صورت: استرس شدید باعث ضعف اعصاب و بروز التهابات پوستی می شود. 7- مصرف زیاد شیرینی جات: استرس از دلایل ا صلی برانگیختی فرد و ایجاد تمایل وی به شیرینی جات است. 8- خارش پوست: افرادی که دچار خارش مزمن پوست می شوند معمولا افرادی هستند که زندگی پر استرسی را تجربه می کنند. 9- افزایش آلرژی و حساسیت: افرادی که تحت استرس هستند الرژی بیشتری نیز به اغلب چیزها نشان می دهند و این به دلیل افزایش نوع خاصی از پروتئین در خون آنها است که در واقع پاسخ الرژیک می باشد . 10- دل درد: استرس و اضطراب باعث افزایش دل درد میشود. و این دل درد به همراه احساس تهوع ، سردرد و کمر درد اتفاق می ا فتد.